Een zestigtal lopers van Atletiek Maastricht en enkele introducés, inclusief enkele trainers die van hun verantwoordelijkheid waren vrijgesteld, hebben we de eindjaarsloop volbracht met motregen, relatief hoge temperatuur en veel “pratsj”. Maar dat kon de pret niet drukken. Wim Snijders was een perfecte “voorloper” . Hij zorgde ervoor dat volgens afspraak de maximale snelheid van 10 km nagenoeg niet werd overschreden. Chapeau. In andere jaren is dat wel eens anders geweest.
Een aantal atleten die korter wilden lopen zijn na ongeveer zes kilometer teruggekeerd zodat zij toch nog een leuke afstand van 12 km hebben afgelegd. Enkele dapperen zijn bij de Keutenberg nog iets verder doorgelopen. De teller stond bij de finish op 26 km. De grootste groep is gezamenlijk bij de Nachtegaal gearriveerd. De totale afstand bedroeg 20,1 km. Vervolgens werd ieder verwelkomd bij voornoemde uitspanning en heeft zijn ervaring kunnen delen.
Het valt niet altijd mee om zo’n constante snelheid aan te houden. Is volgend de deskundigen zeer goed voor de vetverbranding en is een perfecte voorbereiding voor het nieuwe jaar. We zullen maar zeggen “eind goed, al goed” en maar hopen dat wij het volgend jaar om deze tijd weer onze loopschoenen met een voldaan gevoel kunnen uittrekken.
Jacques Peters
De enige echte Marathon
Het was oktober 2009 en we kwamen net dodelijk vermoeid terug van de marathon van Keulen toen een wervende reclamefolder mijn aandacht trok; in 2010 zou het exact 2500 geleden zijn dat de boodschapper Pheidippides de afstand van Marathon naar Athene (en terug!) liep om daar mede te delen dat de Spartanen waren verslagen.
Op 31 oktober 2010 zou dit historische moment worden herdacht met de originele Marathon van Athene. Het lukte mij om mijn partner Marc, onze trainster Tonnie en diverse andere lopers uit onze groep er van te overtuigen ook aan deze gedenkwaardige race te gaan deelnemen.
Tonnie zorgde voor ons trainingsschema; viermaal per week, afwisselend een korte of lange duurloop en interval. Onze harde trainingsarbeid werd gecompenseerd door gezellige uurtjes achteraf. Onvergetelijk is bijvoorbeeld de fameuze taartenloop vanuit Bunde, waarna een waar buffet op ons wachtte!
Op 29 oktober was het moment van vertrek naar Griekenland aangebroken. Tijdens de parcoursverkenning zagen we niet alleen hoe een zeer gestresste hostess bijna haar fluitje inslikte, maar ook hoe de Grieken de heroïsche slag bij Marathon herdachten middels het aansteken van een vlam. We wandelden rond de grafheuvel waar de 192 gevallen krijgers zijn begraven. Zouden wij hier ook zo’n zware strijd moeten leveren en uiteindelijk toch kunnen zegevieren?
Zondagochtend om 6.00 uur (!) vertrokken de 11 marathonlopers, samen met 12.489 andere lopers naar hun eigen strijdveld in Marathon voor de start. Enkele deelnemers waren uitgedost als Pheidippides, compleet met helm, schild, speer en last but not least platte Griekse sandalen.
De 3 deelnemers aan de 10 km en de 3 supporters vertrokken kort daarna naar het Olympisch stadion in Athene. Zij hebben van daaruit niet alleen met veel succes hun eigen race gelopen, maar ook de marathon via grote schermen kunnen volgen.
De fameuze 42 km en 195 meter bleken zwaar te zijn en moesten worden afgelegd over een zeer heuvelachtig parcours, waarvan zo’n 24 km bergop liep. Het weer op deze dag, het was ruim 20 graden bij een brandende zon, droeg niet bij aan een makkelijk verloop. De race was daarentegen goed georganiseerd en we werden in de dorpjes onderweg aangemoedigd door veel enthousiaste Grieken die in aantal toenamen zodra de stadsgrens van Athene was bereikt. De binnenkomst in het overvolle Olympisch stadion was onvergetelijk!
Indachtig het motto “Your pain is temporarily, your pride will last forever” hebben we samen nog een paar dagen nagenoten van de euforie die zich van ons meester maakte na het overwinnen van dit gedenkwaardige parcours.
Viviane Nowak
10/10/2010: Atletiek Maastricht naar de 20 km van Parijs
Al maanden werd er naar uitgekeken, het weekendje Parijs met deelname aan de 20km van Parijs. Ergens in juni werd het idee geboren om met een enthousiaste groep lopers in te schrijven voor deze wedstrijd door het mooie Parijs op een wel heel speciale datum nl. 10-10-2010.
Op zaterdagmorgen 07:30 vertrok een bus met 38 deelnemers vanaf de parkeerplaats bij Atletiek Maastricht richting Parijs. Rond 12:30 arriveerden we bij ons hotel in de buurt van Parijs en een uurtje later werden we met de bus afgezet bij de Eiffeltoren. Bij de Bassins du Trocadéro konden we onze wedstrijdnummers en een mooi T-shirt afhalen. Het was er gezellig en druk, het weer was uitstekend en dat nodigde ons uit om een mooie wandeling te maken door Parijs. Het uiteindelijk doel was het restaurant Chartier waar we rond 18:00 hadden gereserveerd. Chartier is een klassieker onder de typisch Franse restaurants: groot, luidruchtig, goedkoop, lekker eten en écht Parijs. Er staat regelmatig een rij om hier naar binnen te kunnen komen, maar de obers slagen er prima in deze vliegensvlug weg te werken. Gelukkig hoefden we niet te wachten en konden meteen naar binnen. Op het menu stonden oa. eend of spaghetti, waarbij het laatste uiteraard de favoriet van de lopers aan de 20km was! Na afloop van dit gezellige etentje konden we inderdaad de lange rij bewonderen die er buiten voor de deur stond. Rond 22:15 waren we allemaal weer terug in ons hotel, vroeg naar bed want we moesten de volgende morgen vroeg aan de bak.
Na een stevig ontbijt vertrokken we om 08:00 weer met de bus richting hartje Parijs. Rond de Eiffeltoren was het al een drukte van belang en sommige lopers hadden zich al vroeg opgesteld in een van de startvakken. Uiteindelijk gingen we met zijn 21315 van start om 10:00. Het parcours bestond uit veelal brede wegen en lanen en voerde ons door oa. het Bois de Boulogne en het grootste gedeelte langs de Seine. De finish was gelegen vlak voor de Eiffeltoren. Alle 29 lopers uit onze groep hebben uiteindelijk de finish gehaald en hebben allemaal mooie eindtijden behaald, maar zeer zeker ook genoten van de wedstrijd, de omgeving en het ooie weer. Na afloop was iedereen dan ook erg tevreden en werd de bus kort omgetoverd tot kleedlokaal (zonder douche). De laatste uurtjes in Parijs waren we te vinden op een gezellig terras en daar werd de inwendige mens niet vergeten. Rond 17:00 was het dan tijd om weer terug te keren naar Maastricht, waar we rond 23:00 moe maar voldaan arriveerden.
We mogen terugkijken op een geweldig leuk weekend. Naast het mooie weer hebben we allemaal genoten van Parijs, de wedstrijd en onze eigen prestaties.
Hugo Wilhelmus
Kijk hier voor de foto´s van Hugo Wilhelmus, Chris Peppel en Roger Essers
Hugo Wilhelmus
Riet de Wit